oh boy, i didn’t see that coming.

I cut my hair and now it is sooo short and don’t have shape. Spell B-O-R-I-N-G. ><

So, sigh, sorry if i have to make kwento about what happened to me yesterday and the day before yesterday. But I really need to get this out of my chest like, RIGHT NOW.

Friday.  Finance class. he and his homies came late. AGAIN. Ano pa nga ba ang maaasahan mo sa kanila? Wala. Walang iba kung di late pumasok. ARAW ARAW. Anyway, so nag i-istart na kaming mag quiz nung pumasok sila sa eksena. Mga nasa number 4 na kami. Eh di siyempre clueless sila. Itlog siguro sila tulad namin. LOL

Sabi ko sa sarili ko, I’ll behave today. So I wont get caught AGAIN. So he wont be CURIOUS and he will stop looking at me when I look to stare at him. But failed. Nag di discuss si Ma’am tungkol sa namis i discuss ng group 2 (SHIZZ. NAALALA KO, KAMI NA MAGREREPORT SA FRIDAY! Araw ko pa! namaaaaan. >_<) eh nasa likod yung group 2, instinctively, lumingon ako. At shemay naman. dumaan yung tingin ko sa kanya. na sa hindi ko malamang dahilan ay napatingin din siya sa ‘direction’ namin. Okay. Breathe.

Management na. I can’t deny it anymore. He was looking at our group. I dunno why and why and why. eh may kagaguhan talaga yung lalaking yun. na turn off tuloy si chad sa kanya. ang bastos daw niya. puahahaha! so chad is looking at him too? whatta! Pumasok yung taiwanese naming classmate. At pinagkaguluhan nila. They were even teaching him bad words! Haaay! BOYS. -3- Dumating yung prof namin, pinag group kami. Magke case study daw kami. So naghiwa hiwalay sila ng mga katropa niya. bat ba di pa samin pumunta. Pinag form kami ng circle. at akalain mo nga naman, sobrang layo ng agwat namin sa isa’t isa ah, pero magkatapat kami. As in pagnakaharap ako, siya ang makikita ko sa harap. Oh shizz. Nung una, pinipilit ko talaga ang sarili ko, pero napapatingin talaga ako e. Nung mga last minute na ng klase. Oh Jesus Christ! Walang pakundangan kung tumingin, TINGIN TALAGA. So I just act like it was normal. Haaaay!

Next day, Saturday. I made up my mind. I wont look at him anymore. Promise. I wont even give him the slightest attention. That’s my goal for the day. I wont even mind him. I’ll pretend that he’s not existing. But when they arrived, guess who sit down on the empty seat beside me? Yes. No other than, high you boy. HE HAD GUTS!!!!! Jen was even surprised that he sat beside me. Sakto pa, nakalabas yung phone ko habang may sinusulat ako. Bulong kagad si jen, “ay parehas kayo ng phone.” Tumango ako, “oo nga.” ay tanga! mali ang moves ko! dapat nag pretend ako na di ko alam! argh~ parang ang lumabas tuloy alam ko na parehas nga kami. At bakit alam ko? kasi im paying attention. Bakit ako nag pe pay ng attention? because I have small crush on him. ARGHHHHHHHHHHH~ kick me now. kick me now!

sobrang hindi ko alam ang gagawin ko. as in parang. parang. hindi ako makahinga. bakit don pa? ang dami dami dami dami daming upuan na walang nakaupo. bakit po doon pa? oh Diyos ko. okay. kalma. so he was actually quiet. parang naka upo lang. di tulad ng ibang lalaki na maraming movements, kuyakoy and whatnot. siya, wala lang. ang palagi lang niyang ginagawa, cellphone. cellphone. cellphone at cellphone. Nagtanong siya bigla. Sagot ako. Pero hindi ko siya tinitingnan. TANGA KO TALAGA! eh di lalo akong nahalata? Bobo. Arghhhh~ >< Para talaga akong tanga. Sumasagot ako pero nakayuko lang ako. Aish aish aish!

nung break na, kinuha ko cellphone ko at headset, sabay patugtog ng bigbang, hindi ko alam niyayaya pala ako nung apat na lumabas. eh hindi ko naririnig! kinalabit lang ako ni jen. Tapos parang naririnig ko na “uy baka ayaw niyang bumaba kasi katabi niya…” anak ng pitong puting tupa! naasar pa ako ng wala sa oras oh! kaya no choice ako kung di bumaba. bad trip. habang naglalakad kami, panay ang kantiyaw sakin, ’sya pala ah, sya pala’ actually di nila alam kung sino sa room. di ko sinasabi. natuto na ako e. Pero bakit bigla na lang out of nowhere, ganon ang nangyari? I wanna dieeeeeeeeeeeeeeeeee! ops. joke lang. XD

He even said thank you to me nung pinahiram ko siya ng dictionary. Hmm. Not bad. He’s actually nice Oh great. This is NOT good. But after the break he seem to be distant to me. Yung upuan lang namin sa buong classroom ang ganun kalayo. Ugh~ I hate distance

And I hate the fact that, that moment had to …. end. I did not even got the chance! Hay. Sobrang obvious na ako. I hate this feeling.

3 weeks na to. T_T